Mag het een pontje meer zijn?

Die twee quiches ga ik natuurlijk niet alleen opeten zegt Bert. Alhoewel we net boodschappen gedaan hebben slaan we deze uitnodiging natuurlijk niet af…

Onder een strakblauwe lucht vertrekken we vanuit Hoorn naar ons eerste overnachtingsadres in Oostvoorne. We fietsen vandaag heel veel langs (en over) kanalen. Bij Spijkerboor gaan we met het eerste pontje het water over vandaag. Overal is vanwege het mooie weer vertier op en naast het water wat heel leuk is om al fietsend naar te kijken. Onze eerste etappe is ook meteen de langste; 136 kilometer. Als we aan het einde van de dag, na 3x met een pont of veerboot te zijn overgebracht, aankomen bij ons eerste adres (Vrienden op de fiets) en worden we door Jan hartelijk ontvangen. We mogen overnachten in een luxe kamer en gaan na een heerlijke douche eten in het dorp. 

Het ontbijt de volgende ochtend wordt verzorgd door Lenie, de vrouw van Jan. Zij is gisteravond teruggekomen van tien dagen wandelen in Engeland. Ze is vol enthousiasme over de trip en als ze na het ontbijt 4 keer heeft gezegd dat ze teveel praat nemen we afscheid. 

We zetten koers naar Cadzand Bad en passeren de Oosterschelde Kering, Neeltje Jans en de Brouwersdam. Mooi om hier een keer te fietsen en ook vandaag is er weer veel vertier! Aan het einde van de dag nemen we het veer Vlissingen-Breskens en daarna fietsen we door naar het toeristische Cadzand Bad. Ondertussen is de lucht aan het betrekken en gelukkig zijn we net voor de regen binnen. 

De volgende ochtend beginnen we aan onze “echte” tocht; de Grenspalenroute. Op de pier in Cadzand starten we bij paal 369 waar we uiteraard een foto (laten) nemen. 

Na een uur fietsen staat ook hier een overtocht op ons te wachten en weel eentje die we zelf mogen bedienen. Patty brengt ons vakkundig naar de overkant…

We stoppen voor koffie bij een café zoals een café hoort te zijn: “bij Greetje” (pinnen niet mogelijk). Twee uitbaters op leeftijd, wat locals aan de bar en de tijd heeft er stil gestaan. De koffie uit het moderne apparaat smaakt prima!

Na een dag vol akkers, zandpaden en paadjes met gras tot aan ons middel, bereiken we het Belgische Stekene. 

Onze derde overnachting hebben we “geregeld” via Warmshowers, een netwerk met overnachtingsplekken van een voor fietsers. We worden door Bert hartelijk ontvangen met een heerlijk koud biertje!

Bert heeft erop gerekend dat we blijven eten…we hebben net boodschappen gedaan maar de uitnodiging voor de quiche en een lekker wijntje met leuke gesprekken slaan we natuurlijk niet af! 

Bert en zijn vrouw Marianne hebben in de jaren 70 en 80 al veel gereisd en het is prachtig om de fotoboeken uit die tijd (zonder alle elektronica en media) te zien. Zij fietsen nu ook nog veel en de herkenning is leuk.

De volgende morgen vertrekken we weer en danken Bert en Marianne voor hun gezelligheid en gastvrijheid!

Na een afwisselende route van bos, dijken en kasseistroken belanden we in het spookdorp Doel bij de Antwerpse haven. De natuur heeft het dorp volledig overgenomen en er wonen nog slechts 20 mensen. Het dorp stond ooit op de nominatie om gesloopt te worden vanwege de uitbreiding van de haven maar dit is door politieke dwalingen en procedures nooit gebeurd. Beetje troosteloos om te zien is het wel. 

We vervolgen onze weg door de haven en daar zijn we niet zomaar weg…ten eerste beslaat de haven een oppervlakte van zo’n 12.000 hectare. Als we vervolgens na een tijdje fietsen de haven van het veerpont dat ons van Zuid naar Noord moet brengen bereiken blijkt dat we een uur moeten wachten. Aan de overkant aangekomen staat er een brug open en als blijkt dat deze niet meer dicht gaat, zijn we wel een beetje klaar met de haven…na wat omwegen en een uur fietsen zijn we het havengebied uit en fietsen we de bossen weer in. Wat worden we daar blij van! Moe maar voldaan bereiken we onze B&B in het gehucht Wouwse Plantage waar ze een restaurant blijken te hebben en daar fietsen we graag nog even naar toe voor een lekkere maaltijd.