Op avontuur...

De laatste dag in Almaty gaan we met Elsa & Robi naar Turgen, een Nationaal Park. Elsa en Robi zijn met hun Fiat Punto vanuit Luxemburg via Rusland en China naar Kazachstan gereisd. Ook zij hebben mooie verhalen...

Na ruim een week van acclimatiseren en bijkomen van de vliegreis is het weer tijd voor aktie! We vertrekken richting de grens van Kazachstan en Kirgizie. Voor het eerst gaan we nu de "wildernis" in om te overnachten; best een spannend idee. Via de alternatieve weg fietsen we door kleine dorpjes waar de mensen van alles verkopen; paardenmelk in colaflessen, groente & fruit en ook complete eenden en vissen liggen ongekoeld op de marktkraam. Langs de weg rennen veel wilde honden achter ons aan... Gelukkig haken deze na enige tijd af. We overnachten de eerste nacht even van de weg af tussen twee groene heuvels, mooi uit het zicht van het verkeer op een magnifieke plek. De volgende overnachtingsplaatsen zijn minstens zo prachtig; een herder te paard drijft zijn kudde schapen langs onze tent. Een tocht door een prachtig stuk natuurschoon brengt ons bij de grens in Qorday.  We hoeven niet aan te sluiten in de rij van auto's en mogen met de fietsen via de voetgangersroute naar de paspoortcontrole. Je gaat hier eerst een land uit om vervolgens 50 meter verder het volgende land weer in te gaan. Veel mensen doen dit lopend met een bult aan bagage. Helaas mogen we hier geen foto's maken want het is een belevenis op zich om dit te aanschouwen. En zo zijn we binnen een uur twee grenzen gepasseerd en in Kirgizie aangekomen. We hebben een slaapplaats gereserveerd via "warm showers" in Bishkek bij Nathan & Angie. Warm Showers is een netwerk van en voor fietsers die elkaar een slaapplek en warme douche aanbieden. Hier ontmoeten we twee Franse stellen die al veel langer onderweg zijn op de fiets ( 9 en 19 maanden). Leuk om ervaringen uit te wisselen. Wij zijn des te blijer met ons visum voor China aangezien mensen die de aanvraag in Kazachstan of Kirgizie doen geen visum meer krijgen. Met ingang van februari jl zijn de regels veranderd. Vanuit Bishkek fietsen we via de alternatieve wegen naar het Isik-Kol Lake. Prachtige vergezichten met besneeuwde bergtoppen. Onderweg knoopt een man vanuit een busje een gesprek met Richard aan en even later staat hij langs de kant van de weg om ons uit te nodigen voor thee en eten. Na overleg met zijn vrouw zijn we welkom en zo zitten we even later in en Islamitische eetkamer op de grond samen met Salomon aan de pilav met thee. Patty krijgt wel even een laken over haar benen omdat ze in korte broek fietst. De vrouw des huizes krijgen we niet te zien, zij klopt op de deur als er iets gereed is. Met handen en voeten hebben we een leuke conversatie met Salomon. Met een goed gevulde buik ( "je moet goed eten als je fiets" aldus de man) en een stuk brood mee voor onderweg vervolgen wij onze route. Kinderen op de ezel, kuddes schapen en paarden en koeien los op de weg, het is hier heel gewoon. Wij kijken onze ogen uit. Liggen we 's avonds net lekker in het tentje, horen we paardenvoeten langs de tent rennen... Nu maar hopen dat ze ons zien staan. 

Onderweg is het iedere dag een getoeter van jewelste door de langsrazende auto's. Fietsende mensen zijn ze hier niet gewend. In dorpjes waar een school is, zijn de kinderen erg nieuwsgierig en komen naar ons toe om te lachen of een gesprekje aan te knopen.

Bijzondere gewaarwording is dat we van de herftst in Nieuw Zeeland, met paddestoelen langs de weg, hier in het voorjaar fietsen met allemaal verse bloesem aan de bomen. Ruim 30 uur vliegen en je slaat een heel winterseizoen over. De wegen zijn hier erg wisselend van kwaliteit. We waarderen het asfalt in Nederland des te meer! Nu voor een aantal dagen neergestreken in Karakol.