Een andere wereld
7 april 2016 - Almaty, Kazachstan
Na een lange maar goed verlopen reis lopen we de aankomsthal van vliegveld Almaty binnen. We zijn blij als we de fietsdozen zien staan en onze overige bagage voorbij rolt op de band. Ook een heel aantal taxichauffeurs zijn hier blij mee want ze beginnen uit alle macht de bagage en fietsen uit onze handen te trekken en willen ons maar al te graag naar het hotel brengen. Gelukkig krijgen we hulp van Marat (over wie later meer) en komen we een prijs overeen met de heren chauffeurs. Omdat de bagage en fietsen niet in 1 auto passen, rijden (of beter gezegd vliegen) we ieder in een andere taxi naar het hotel. Daar aangekomen wil de taxi-chauffeur graag het 25-voudige ontvangen als wat we hadden afgesproken....een lange en vervelende discussie ontstaat en uiteindelijk na hulp van de receptioniste druipt de chauffeur boos af met het afgesproken bedrag. Welkom in Kazachstan. Wel leuk is de ontmoeting met met Marat. Hij woont in Almaty en is net terug met zijn gezin van een vakantie in Thailand. Hij wil ons graag per fiets de stad laten zien! We wisselen gegevens uit om af te spreken. De dagen na aankomst gebruiken we om bij te komen en te wennen aan de compleet andere wereld. Communicatie gaat hier met handen & voeten en het point-it boekje. Dan weet je in ieder geval welk vlees je eet. De menukaart is soms met plaatjes en soms ook niet en dan is het een gok wat je krijgt. Ook weer leuk. Op zondag verkassen we vanuit het luxe hotel naar een hostel en spreken daar af met Marat. De hele dag fietsen we door de stad en laat hij ons alle belangrijke en leuke plekken en gebouwen zien. Hij vertelt ook veel over het land en het dagelijkse leven in Kazachstan. Op veel plekken is politie en/of bewaking aanwezig en dit levert als we ergens door willen fietsen weer eindeloze discussies op. Gelukkig spreekt Marat de taal en kan hij de discussie voeren...corruptie is van alledag in Kazachstan en voor geld is er veel mogelijk. De dag erna bezoeken we Medeo; tot eind jaren tachtig was dit de snelste ijsbaan ter wereld. Dit kwam door de hoogte (1691 meter) en gunstige ligging in een valei waardoor je onder ideale omstandigheden steeds rugwind hebt. De baan wordt momenteel alleen nog recreatief gebruikt. De sfeer in het hostel is lekker ontspannen en we ontmoeten en spreken weer veel enthousiaste reizigers met mooie tips! Ook bezoeken we een moskee en daar moet de vrouw achter een schot haar gebed doen. Daar zit Patty dan, alleen, op sokken met een hoofddoek op en sarong om, mooie vertoning...de binnenkant van de moskee is prachtig! Inmiddels plannen we ons vertrek naar Kirgizië want we moeten toch ook weer eens gaan fietsen....
Heerlijk om weer een mooi reisverhaal te lezen. En jullie kwamen inderdaad gelijk in een andere wereld. Ze proberen gelijk die westerse mensen geld afhandig te maken.
Maar mooi dat je mensen als Marat tegen komt die je een beetje weg wijs maken in dit hele andere land.
En na een weekje acclimatiseren nu weer verder op reis spannend hoor.
De eerste foto's zijn al veel belovend dus we kijken nu al uit naar het vervolg door Kirgizië.
Goed reis geniet er van en dat gaat volgens ons wel lukken
Groetjes ome Jos Tante Ria
Inderdaad welkom in weer een andere wereld... Hier in Nederland was er gisteren een referendum over Oekraine. Met name corruptie passeerde met regelmaat de revue. Schijnbaar is corruptie is die streken een gemeengoed. Niettemin blijft het oppassen zeker als westerling zijnde met veeeell geld (haha
Foto's zien er goed uit, leuke stad zo te zien. Wat vind Patty van haar 'ondegeschikte rol' (haha) ? "Klederdracht" ziet er best leuk uit, het is geen boerka dus..
Nogmaals goeie reis verder en veel plezier!
Wat is het mooi om jullie avontuur op deze manier te volgen. Ik kijk alweer uit naar jullie verslag. Heel veel plezier en succes met vervolg.
Groetjes leo
Mooi verhaal over Kazachstan. Ik ken het land enkel van: " this is my sistar, she is number one prostitute of the country of Kazachstan, you li-hike???! " (Borat)
Veel plezier and keep them pictures coming!
Fijn om te zien, dat het goed met jullie gaat. Het ziet er allemaal fantastisch uit hoor. Het lezen is net een spannend jongensboek. Ik rij nog wel eens door het West Friese land en ontmoet dan ook wel wat gezamenlijke relaties/vrienden en uiteraard hebben we het uitgebreid over jullie. Gister nog even de hand geschud van Pieter Ursem. Leuk.
Wens jullie nog veel mooie en goede maanden/jaren
Ton & Truce